Gerrit van Dijk
Gerrit van Dijk najpierw był malarzem, ale gdy zobaczył filmy Normana McLaren, zakupił 16mm kamerę i w całości poświecił się animacjom filmowym. Od czasu realizacji swego pierwszego filmu - "It's good in Heaven" pozostaje im wierny. Uważa, że to logiczna kontynuacja jego doświadczeń jako malarza i postrzega swoje filmy jako obrazy w ruchu.
Idąc z duchem czasu, celowo odszedł od tradycyjnej, klasycznej animacji. Jego filmy są kolażami łączącymi obrazy fotograficzne z techniką poklatkową. Krytyczne filmy van Dijka z lat 80. mówiące o niesprawiedliwości społecznej, zyskały osobisty wymiar za sprawą introspektywnego postrzegania świata.
Van Dijk nieustannie poszukuje nowych form I technik. Jest niewiele technik animacji 2D, których by nie zastosował. Znaleźć można w jego filmach wycinankę, piksylację, rotoskopię, a także zdjęcia aktorskie połączone z animacją. W "A Good Turn Daily" mając na uwadze specyficzny charakter każdej sceny, wybiera dla nich różna techniki.
Gerrit van Dijk posiada bogaty dorobek filmowy. Jego filmy są prezentowane na wielu międzynarodowych festiwalach. Jest laureatem wielu nagród. "Pas a Deux" zrealizowany wspólnie z Monique Renault oraz "I move, so I am" zostały nagrodzone Złotym Niedźwiedziem na Festiwalu Filmowym w Berlinie w 1989 i 1998 r.
Gerrit van Dijk & Peter Brouwer
Człowiek jest napastowany przez agresywne zdjęcia reklamowe. Usiłuje uciec z otaczającego go labiryntu i gdy to się udaje, okazuje się, że jest w niebie... pełnym reklam. Staje przed ironicznym przeznaczeniem.
Surrealistyczna animacja o dwóch kostkach, ożywających na wciąż zmieniającym się tle. Kostki rosną i dojrzewają, zakochują się i tworzą nowe kostki. Idyllę przerywa brutalnie wojna.
Kolorowe linie i geometryczne figury poruszają się i zmieniają przy wtórze chaotycznych dźwięków. W miarę rozwijania się filmu, pulsujące dźwięki stopniowo zmieniają się w hymn narodowy. A kolory i kształty układają się w trójkolorową flagę Holandii.
Gerrit van Dijk & Peter Brouwer
Protest przeciw nasilającej się urbanizacji. Statyczne ujęcie opowiada historię motyla, którego przestrzeń życiowa kurczy się ponieważ powstają nowe mieszkania i fabryki. Rozwój miasta, narusza w szczególności zielone środowisko motyla, który kończy przebity pinezką i powieszony w gablotce na ścianie.
Fotografia młodzika trzymającego piłkę futbolową – syna van Dijka – płynnie zamienia się w akwarelę, a chłopiec przekształca się w znanych sportowców. Zachęcany przez fanatycznych kibiców, zmienia się w zmutowanego mięśniaka.
Ciąg skojarzeniowy erotycznych i pornograficznie sugestywnych transformacji, których spójność zostaje zachowana poprzez umieszczenie akcji w kadrze. Gruszka zamienia się w pośladki, a lody, w pełnych, czerwonych kobiecych ustach, w penisa.
Karykatura jąkającej się i niezdarnej Królowej Elżbiety, która wygłasza mowę z okazji "10 rocznicy Irlandii Płn.", chwalącą angielskich żołnierzy za ich wspaniałą postawę wobec IRA.
Amerykański prezydent Jimi Carter i chiński mąż stanu Teng-Hsiao-Ping śpiewają wspólnie "Odę do Radości". W tle wisi portret Mao, na którym Wielki Wódz reklamuje Coca-Colę, Levisa i Forda.
Ubrani w mundur wojskowy, znani holenderscy celebryci wygłaszają niezbyt inteligentne opinie na temat obecności holenderskich żołnierzy w Libanie w ramach sił pokojowych ONZ. Żołnierz Van Baarn, alias Książę Bernard, stwierdza "Wolałbym być w lotnictwie, lepiej płacą".
Fotografie animowane na rysowanym tle. Barwna zbieranina polityków, artystów i przestępców wojennych pomaga politykowi Dries van Agt napompować koło wyścigowego roweru. Za mocno napompowana opona pęka, a Van Agt spada z roweru.
Ostry atak na TROS (holenderską stację TV) która – w ocenie Van Dijka – prezentowała serial "Holokaust" w dziale rozrywki. Wykorzystując zdjęcia z różnych programów TROS, bez skrupułów powiązał TROS z prześladowaniem Żydów. Film wyemitowała konkurencyjna stacja KRO w programie "Alles is Anders Show". Stacja TROS nie była zadowolona.
Gerrit van Dijk & Monique Renault
Wielokrotnie nagradzany film zrealizowany wspólnie przez Gerrita van Dijka i Monique Renault. Wygląd dwójki tancerzy ciągle się zmienia. Znane historyczne postacie i współczesne ikony wirują w tańcu. Tarzan z Królewną Śnieżką, Papież z Joanną D'arc. Postacie kobiet rysował van Dijk, zaś męskie Monika Renault.
