Wizualna poezja stworzona przez Magali'ego Chouinarda, spektakl bez słów z użyciem masek i lalek.
"Biała kobieta" to obecność, wewnętrzny stan, szczególnie wrażliwy. Jest to postać zarówno dorosła, jak i dziecięca, wilcza i krucza, która emigruje ze swojego wewnętrznego świata. W przeciwieństwie do otoczenia, powolnością swoich gestów i biało – czarnymi kolorami ujawnia część cienia i światła, które żyją w niej.
Idzie spotkać ludzi i ofiarować im "ptaki". W dziuplach tych ptaków z origami, krótkie poetyckie teksty przychodzą wyszeptać do świadomości, że pięknie jest otworzyć drzwi pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem, żeby zakotwiczyć w pięknie głęboką samotność każdego człowieka.
Biała kobieta powolnie, bezgłośnie dotyka ludzkich dusz.